جلا نمی یابد که ، کِدر می شود روح آدمی در گذار سالها. + :(

پاییز را که بگذرانیم ، یعنی از پس زمستان سخت هم برمیاییم و دوباره سبز میشویم :) + توکل میکنم به کسی که تنها پناه من است

قبل ها فکر می کردم هرچه آدم بیشتر بخواند، بزرگتر شود، و متن های بیشتری بنویسد، کم کم راحت تر می تواند بنویسداماحالا کم کم دارم می فهمم که اینطور نیست، هرچه می گذرد سخت تر می شود نوشت، بیشتر که می خوا

یادم باشد همیشههنوز خسته تری از من، هستکه مستحق صندلی خالیشدهی اتوبوس باشد.

می گذرد زمان، و کسی نمیفهمد نبودنت را راحت باش راحت بمیر :)

هیچ چیز در دنیا بدتر از معمولی شدن برای کسی نیست تبدیل به روزمرگی شدن .از اینکه حضورت برای یک نفر بشود مثل مسواک زدن . مثل شانه کردن .که اگر حوصله داشت سراغت را بگیرد و اگر نداشت بگوید بماند برای

امشب فهمیدم که دیگر پیر شدم :) برای کسی مثل من که تا اسم برف می آمد فورا خودش را به پشت پنجره میرساند تا بارش برف را ببیند ، جای تعجب دارد که نسبت به صدای خواهرش که با هیجان میگفت : آجی بیا برف داره

بعضی چیزها را یک بار که آموختی یادت میماند مثل دوچرخهسواری، شنا، رانندگی و ...بعضی چیزها را هم مهم نیست چند بار آموخته باشی دوباره که وقتش میشود یادت رفته است مثل اینکه من امروز دوباره آموختم:"مهم نیست چقدر تلاش کنی همیشه قسمتی میماند که با خواست تو فاصله دارد آن فاصله، کم یا زیاد، واقعیت است که بای...

"بی حوصلگی" برایت تازه گی ندارد.گاه گداری این حس، بی سر و صدا می آید و تا تو بخواهی تصمیمی برای بیرون کردنش بگیری؛ می بینی که خودش کاسه کوزه اش را جمع کرده و رفته.ولی این روزها بدجور بساطش را پهن کرده.کاسه کوزه هایش را چسبانده به تک تک سلولهایت. انگار پیش تو بیشتر خوش می گذراند.و تو بی حوصله تر از آ...

ما مردمانی هستیم که با دلمان دوستی میکنیم، نه با دست و زبان و کلمهها و پولهایمان. یعنی حتی کلمه در این حریم راهی ندارد و نامحرم است. بیمعنیست. کلمهی راست نامحرم است حتی، چه برسد به دروغ و تزویر و فریب و چند رنگی. الان مانیفست دادم؟ بله دادم. چه عیبی؟ مردم باید حریمها را بشناسند و حرمتِ ما را، حرمت د...

تا حالا شکار رفتی؟ من میرفتم ولی دیگه نمیرم! آخرین باری که شکار رفتم شکارگوزن بود. خیلی گشتم تا یه گوزن پیدا کردم. بهش شلیک کردم، درست زدم به پاش. وقتی بالای سرش رسیدم هنوزجون داشت. با چشماش داشت التماس می کرد. نفس می کشید. زیباییش منو تسخیر کرده بود. حس کردم که اون گوزن می تونه دوست خوبی واسم باشه....

من نه روانشناس هستم، نه جامعهشناس و نه کارشناس مسائل تربیتی و خانوادگی. فقط میدانم در آموزشهای عریض و طویل دوران مدرسه و دانشگاه ما، در نظام تربیتی ما، در شیوهی تفکر و زندگی نسل ما، حتما کاستیهایی دربارهی زندگی مشترک و همسرداری هست. نمیفهمم چرا بسیاری از تحصیلکردگان ما باور ندارند که همسرداری هم نیا...

یک جایی از دعای ابوحمزه اینگونه است که : الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى وَکَلَنى اِلَیْهِ فَاَکْرَمَنىوَ لَمْ یَکِلْنى اِلَى النّاسِ فَیُهینُونىیعنی خدایی را شکر می کنم که اختیار مرا به دست خودش گرفته و مقامم را بالا می برد و من را واگذار دیگران نکرده که خو

دلم می خواهد شصت،هفتاد سال پیش باشد. هفده ساله باشم. تابستان باشد و ما توی خانه ی طباطبایی های کاشان زندگی کنیم. صبح با صدای اذان مسجد از خواب بیدار شوم.بروم توی حوض وسط حیاط وضو بگیرم و بعد سر ایوان، رو به روی آن حجم بزرگِ آسمان نماز بخوانم. نمازم

یا حسین ... دیگر این نوکر تو گریه کن سابق نیست رفتم از دست نگاهی به دل ما هم کن

زنی میان سال با چهره ای زیبا و لبخندی بر لب ، کمی چاق در حالی که مشغول ورزش در باشگاه است با هر چه تاکید تمام ترمی گوید :به دخترم سفارش کرده ام بچه نیاورد اصلا ، مگر خودت چه گلی به سر ما زده ای ! یک نفر را بیاوری مثل ما بد بخت شود ؟؟؟ پرسیدم:مگر ما ب

بنده خدا داشت حرف میزد، وسط حرفاش یهو خیلی جدی گفت به این چادر سرت قسم .... انگار کلی وزنه انداخت روی دوشم. گردنم درد گرفت.

امام على علیه السلامفرمود: اَلنّاسُ نیامٌ فَاِذا ماتُوا انْتَبَهوا (مردم خوابن، وقتی بیدار می شن که بمیرن.) ماجراهایی دارم با خواب های وقت و بی وقتم. یه زمانی بود اگه حجم و شدت کارم یهو زیاد می شد و سردرگم می شدم که چیکار باید بکنم، حتمن همون موقع

فلسفه وجودی دل به کل با باقی اعضا و جوارح فرق دارد . نمیدانم روزی که گل آدمی رادر کارگاه ایزدی می سرشتند ، خداوند چرا چنین جنس لطیفی برای این عضوی که ابعادش از مشت مان تجاوز نمیکند به کار برد . نمیدانم چطور به این عضو کوچک چنین توانایی را داده که ت

دل پر از شوق رهاییست ، ولی ممکن نیست به زبان آورم آن را که تمنا دارم# فاضل نظری